school-bullying

BULLYING: Δάσκαλε που δίδασκες…

Από: ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΙΧΑΗΛ

Φιλόλογος-Γλωσσολόγος
 13 Μαρτίου 2017

Ο σχολικός εκφοβισμός είναι πια μια γνώριμη έκφραση σε όλους μας, δυστυχώς. Έχουν μάλιστα καθιερωθεί στο σχολικό πρόγραμμα μαθήματα για τη διδασκαλία της αποδοχής της διαφορετικότητας και της ειρηνικής συνύπαρξης των ανθρώπων, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Έχουμε βομβαρδίσει τα παιδιά με μια σωρεία από θεωρίες, «πρέπει», «σωστά» και «λάθη». Βιντεάκια, τραγούδια, εκθέσεις ιδεών, αφίσες κατά του σχολικού εκφοβισμού.  Τι γίνεται όμως όταν αυτές οι θεωρίες και τα μαθήματα πρέπει να γίνουν πράξεις;

Ποιος είναι αυτός που πρέπει να διδάξει επί της ουσίας την αρμόζουσα στάση απέναντι στον οποιονδήποτε μοιράζεται με μας το ίδιο σχολικό περιβάλλον;  Όταν διδάσκεις ιστορία σε μια πολυπολιτισμική τάξη, οφείλεις να είσαι διπλά προσεκτικός, δάσκαλε, στους χαρακτηρισμούς σου για να μην προσβάλεις ή να μην πληγώσεις ένα παιδί. Οφείλεις να σέβεσαι την καταγωγή και τα συναισθήματά του, γιατί είναι, κατά πρώτον, ένα παιδί  και, κατά δεύτερον, δεν ευθύνεται για τα λάθη ή τη συμπεριφορά των προγόνων του. Μην το εντάσσεις απροκάλυπτα και επανειλημμένως σε μια κατηγορία ανθρώπων που «μισούμε». Μην το απομονώνεις και μην το στοχοποιείς.

Η αλήθεια είναι ότι  ο ιστορικός ή αυτός που διδάσκει ιστορία έχει καθήκον να  παραθέτει μια σειρά από γεγονότα χωρίς να τα χρωματίζει πολιτικά και χωρίς να εκφράζει προσωπικά συναισθήματα γι’ αυτά.  Στόχος δεν είναι η καλλιέργεια του φανατισμού ή του εθνικισμού, αλλά η γνώση. Άλλο εθνισμός (πατριωτισμός, αγάπη προς την πατρίδα) και άλλο εθνικισμός (ακραία έκφραση της αγάπης προς την πατρίδα σε σημείο εκδήλωσης μίσους προς οποιοδήποτε άλλο έθνος).

Όταν εσύ, δάσκαλε, μειώνεις και φέρνεις συνεχώς σε δύσκολη θέση τον μαθητή σου, τι νομίζεις ότι κάνεις; Bullying! Όταν ζητάς από τα παιδιά να τοποθετηθούν επί κάποιου θέματος συζήτησης στο πλαίσιο του μαθήματος  «έκθεσης-έκφρασης» και απορρίπτεις οποιαδήποτε άποψη γιατί είναι διαφορετική από τη δική σου, τι νομίζεις ότι κάνεις; Bullying! Μειώνεις την προσωπικότητα και καταπιέζεις το ανθρώπινο δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της ελευθερίας της έκφρασης. Και το χειρότερο όλων είναι ότι οι μαθητές τίθενται κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της αποδοχής του σχολικού εκφοβισμού, και της αξιολόγησης από εκείνον που τον ασκεί.

Ε, λοιπόν, δάσκαλε, το να αγορεύεις περί σχολικού εκφοβισμού ή να καμαρώνεις στην πινακίδα της τάξης σου τις εργασίες των μαθητών σου κατά του ρατσισμού και υπέρ της αποδοχής της διαφορετικότητας, δεν σε καθιστά «καλό», και πόσο μάλλον αγαπητό δάσκαλο. Δεν έγκειται σε θεωρητικές προσεγγίσεις και σε βαρύγδουπα λόγια η καταπολέμηση τέτοιου είδους φαινομένων. Σημασία δεν έχει να μιλάμε για το Bullying, αλλά να το εξαλείψουμε.  Ο δάσκαλος, ο «καλός» δάσκαλος, είναι εκείνος που γίνεται πρότυπο για τα παιδιά, παράδειγμα προς μίμηση. Είναι εκείνος που τα εμπνέει και τους δίνει λόγους για να πηγαίνουν στο σχολείο κάθε μέρα με χαρά και με όρεξη.

Μεταξύ μας… Ελπίζω να το πετύχω αυτό κάποια μέρα!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>